کارناوال مرگ برای تماشاگران تجربه ی اغنا کننده ای نیست اما نامش در مقاله ها و کتاب های متعددی به عنوان فیلمی درباره تهران امروز و نمونه ای برای تجربه این نوع فیلم در سینمای ایران خواهد آمد...
کارگردان: حبیب ا... کاسه ساز
بازیگران: فرامرز قریبیان - بهرام رادان - الناز شاکردوست - میر طاهر مظلومی - ژاله علو - شراره دولت آبادی و...
محصول سال 1387
خلاصه داستان
جوانی که در پشت کاروان جشن و شادی یک مراسم عروسی مانده, همسر خود را که باردار است از دست می دهد و این مسئله برای او به یک بیماری روانی تبدیل شده و در صدد انتقام از عروس و داماد هایی که در سطح شهر به شادی می پردازند بر می آید و به صورت زنجیره ای اقدام به کشتن آنها می کند. با توجه به ادامه این کشتارها نیروی انتظامی با همکاری وزارت اطلاعات وارد عمل شده و در نهایت این فرد را شناسایی می کند ولی درست در زمانی که قصد بازداشت او را دارند ...
درباره کارگردان
متولد 1341, فارغ التحصیل رشته فیلمنامه نویسی از دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر. مسئولیت های فراوانی در وزارت ارشاد, انجمن سینمای انقلاب دفاع مقدس و موسسه های رسانه های تصویری داشت. به عنوان بازیگر و سپس مدیر تولید وارد سینما شد و نخستین فعالیت اش به عنوان تهیه کننده را در سال 1380 انجام داد. از مهمترین کارهایش در مقام تهیه کننده فیلم اخراجی هاست. کار ساخت کارناوال مرگ را هم به عنوان تهیه کننده شروع کرد اما پس از بروز اختلافاتی خود در مقام سازنده فیلم نشست.
برخورد منتقدان
توجه چندانی به فیلم نداشتند. هرچند در یکی دو مورد از چارچوب اصلی فیلم و فیلمنامه تعریف کردند.
گزارش اکران
یکی دیگر از فیلم های کم فروش اکران عید فطر امسال بود.
نقد فیلم
1. بردن یک قاتل زنجیره ای به دل شهر تهران به هر حال تجربه تازه ای در سینمای ایران است.
2. سازندگان کارناوال مرگ, نمونه های آن ور آبی فیلمی را که می خواهند بسازند دیده اند. تاثیرش مشخص است. در حد خودش نتیجه داده است.
3. البته و به هر حال انگیزه شخصیت ها کمی کشکی است. باور پذیر نیست. چندان ارتباطی به آنچه تجربه کرده ایم ندارد. ولی برای هر مسیری باید قدم اولی باشد.
4. زن اغواگر فیلم خیلی بی ربط است. همین طور می آید و می رود.
5. محدودیت های فنی و چارچوب های اخلاقی چنین داستانی برای روی پرده آمدن چنین فیلمی در محدوده سینمای ایران وجود دارد. کارناوال مرگ برای تماشاگران اش تجربه اغناکننده ای نیست. اما به محصول قابل اشاره ای در سینمای ایران تبدیل شده است.
نویسنده: پویا