(7)
امام صادق (عليه السلام):
(سمعت اءبا عبدالله (عليه السلام) يقول فى الغبيرا:) ان لحمه ينبت اللحم وعظمه ينبت العظم وجلده ينبت الجلد ومع ذلك فانه يسخن الكليتين ويدبغ المعدة المعدة وهو اءمان من البواسير والتقطير ويقوى الساقين ويقمع عرق الجذام ؛(976)
از امام صادق (عليه السلام): درباره سنجد شنيدم كه مى فرمودند: گوشت سنجد براى گوشت ، هسته آن براى استخوان و پوست آن براى پوست مفيد است و در عين حال كليه ها را گرم ، معده را ضدعفونى كرده و بازدارنده از بواسير و تسلسل بول است . ساق پا را تقويت و جذام را از بدن ريشه كن مى كند.
(8)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
كلوا الثوم وتداووا به فان فيه شفاء من سبعين داء؛(977)
بخوريد سير را و مداوا كنيد با او، كه هفتاد بيمارى را شفا مى دهد.
(9)
امام على (عليه السلام):
كلوا التمر فانه فيه شفاء من الادواء؛(978)
خرما بخوريد كه شفاى دردهاست .
(10)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
عليكم بالزبيب فانه يكشف المرة ويذهب بالبلغم ويشد العصب ويذهب بالاعياء ويحسن الخلق ويطيب النفس ويذهب بالغم ؛(979)
شما را سفارش مى كنم به خوردن مويز، زيرا صفرا را برطرف مى كند، بلغم را از بين مى برد، اعصاب را قوى ، خستگى را دور، اخلاق را خوب مى كند، به روح آرامش مى بخشد و غم را مى برد.
99 - بهشت
(1)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
الجنة بناؤ ها لبنة من فضة ولبنة من ذهب وملاطها المسك الاذفر وحصباؤ ها اللؤ لؤ والياقوت وتربتها الزعفران ...؛(980)
ساختمان بهشت خشتى از نقره و خشتى از طلاست ، گل آن مشك بسيار خوشبو و سنگريزه آن لؤ لؤ و ياقوت و خاك آن زعفران است ...
(2)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
فى الجنة ما لا عين راءت و لا اذن سمعت و لا خطر على قلب بشر؛(981)
در بهشت چيزهايى هستند كه نه چشمى ديده و نه گوشى شنيده و نه به خاطر كسى گذشته .
(3)
امام صادق (عليه السلام):
ان ادنى اهل الجنة منزلا لو نزل به الثقلان الجن والانس لوسعهم طعاما وشرابا و لاينقص مما عنده شى ء؛(982)
كمترين فرد بهشت چنان است كه اگر جن و انس ميهمان او شوند همه را با خوردنى و آشاميدنى پذيرايى كند و از آنچه دارد چيزى كم نشود.
(4)
امام على (عليه السلام):
لذاتها لاتمل و مجتمعها لا يتفرق وسكانها قد جاوروا الرحمن وقام بين ايديهم الغلمان بصحاف من الذهب فيها الفاكهة والريحان ؛(983)
لذتها و خوشى هاى بهشت دل را نمى زند، انجمن آن را هم نمى پاشد، ساكنانش در پناه خداى رحمانند و در برابر آنان غلامانى با طبق هاى زرين پر از ميوه و گل هاى خوشبو ايستاده اند.
(5)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
من اشتاق الى الجنة سارع فى الخيرات ؛(984)
هر كس مشتاق بهشت است براى انجام خوبى ها سبقت مى گيرد.
(6)
امام على (عليه السلام):
انه ليس لانفسكم ثمن الا الجنة فلا تبيعوها الا بها؛(985)
براى جان هاى شما بهايى جز بهشت نيست ، پس آنها را جز به بهشت مفروشيد.
(7)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
اضمنوالى ستا من انفسكم اضمن لكم الجنة الدقوا اذا حدثتم واءوفوا اذا وعدتم وادوا اذا ائتمنتم واحفظوا فروجكم وغضوا ابصاركم و كفوا ايديكم ؛(986)
شش چيز را براى من ضمانت كنيد تا من بهشت را براى شما ضمانت كنم ، راستى در گفتار، وفاى به عهد، برگرداندن امانت ، پاكدامنى ، چشم بستن از گناه و نگه داشتن دست (از غير حلال ).
(8)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
والذى نفس محمد بيده لاتدخلوا الجنة حتى تؤ منوا و لا تؤ منوا حتى تحابوا افلا انبئكم بشى ء اذا فعلتموه تحاببتم ؟ افشوا السلام بينكم ؛(987)
به خدايى كه جان محمد در دست (قدرت ) اوست به بهشت نمى رويد تا مومن شويد و مومن نمى شويد تا يكديگر را دوست بداريد، آيا مى خواهيد شما را به چيزى خبر دهم تا با انجام آن ، يكديگر را دوست بداريد؟ سلام كردن بين يكديگر را رواج دهيد.
(9)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
ان فى الجنة دارا يقال لها دار الفرح لايدخلها الا من فرح يتامى المومنين ؛(988)
در بهشت خانه اى است كه آن را شاد سرا گويند و جز آنان كه يتيمان مومنان را شاد كرده اند وارد آن نمى شوند.
(10)
امام على (عليه السلام):
لا يفوز بالجنة الا من حسنت سريرته و خلصت نيته ؛(989)
به پاداش بهشت نمى رسد مگر آن كس كه باطنش نيكو و نيتش خالص باشد.
100 - جهنم
(1)
امام على (عليه السلام):
اعلموا اءنه ليس لهذا الجلد الرقيق صبر على النار، فارحموا نفوسكم فانكم قد جربتموها فى مصائب الدنيا. اءفراءيتم جزع اءحدكم من الشوكة تصيبه والعثرة تدميه والرمضاء تحرقه ؟! فكيف اذا كان بين طابقين من نار ضجيع حجر، وقرين شيطان ؟(990)
بدانيد كه اين پوست نازك تحمل آتش را ندارد، پس به خودتان رحم كنيد، شما در مصيبت هاى دنيا آزمايش كرده ايد كه وقتى خارى به بدن يكى از شما مى رود و يا به زمين مى خورد و خونى مى شود و يا شنهاى داغ پايش را مى سوزاند چگونه بيتابى مى كند؟! پس ، چگونه خواهد بود اگر ميان دو لايه از آتش قرار گيرد و هم بسترش سنگ و همدمش شيطان باشد؟!.
(2)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
لو اءن دلوا صب من غسلين فى مطلع الشمس لغلت منه جماجم من فى مغربها؛(991)
اگر يك سطل از چرك و خون دوزخيان در شرق عالم ريخته شود بر اثر آن جمجمه كسانى كه غرب عالمند به جوش مى آيد.
(3)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
اءدنى اهل النار عذابا ينتعل بنعلين من نار يغلى دماغه من حرارة نعليه ؛(992)
كم عذاب ترين اهل جهنم دو كفش از آتش به پا دارد كه از حرارت آنها مغرش به جوش مى آيد.
(4)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
اءكثر ما يدخل الناس النار الاجفان : الفم والفرج ؛(993)
دو چيز ميان تهى بيش از همه مردم را به جهنم مى برد: دهان و شرمگاه .
(5)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
اءول من يدخل النار اءمير متسلط لم يعدل ، وذو ثروة من المال لم يعط المال حقه وفقير فخور؛(994)
اولين كسى كه به جهنم مى رود فرمانرواى قدرتمندى است كه به عدالت رفتار نمى كند و ثروتمندى كه حقوق مالى خود را نمى پردازد و نيازمند متكبر.
(6)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
ان لجهنم بابا لايدخلها الا من شفا غيظه بمعصية الله تعالى ؛(995)
جهنم را درى است كه جز كسى كه با معصيت خداى تعالى خشم خود را فرو نشاند، از آن وارد نمى شود.
(7)
حديث قدسى :
فيما اوحى الى عيسى (عليه السلام) هى (يعنى النار) دار الجبارين والعثاة الظالمين كل فظ غليظ و كل مختال فخور؛(996)
به عيسى (عليه السلام) وحى شد كه جهنم سراى جباران و سركشان ظالم است و جايگاه هر تندخوى خشن و هر متكبر مغرورى .
(8)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
والذى بعثنى بالحق بشيرا لايعذب الله بالنار موحدا اءبدا؛(997)
سوگند به آن كس كه مرا نويد دهنده بر انگيخت ، خداوند هرگز يكتا پرست را در آتش عذاب ندهد.
(9)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
فى قوله تعالى (يا حسرتنا على ما فرطنا) الحسرة اءن يرى اءهل النار منازلهم من الجنة فى الجنته فتلك الحسرة ؛(998)
درباره آيه ((دريغا كه كوتاهى كرديم )) فرمود: دريغ از اين روست كه جهنميان جايگاه بهشتى خود را در بهشت مى بينند. اين موجب حسرت مى شود.
(10)
امام صادق (عليه السلام):
انما خلد اءهل النار فى النار لاءن نياتهم كانت فى الدنيا اءن لو خلدوا فيها اءن تعصوا الله اءبدا و انما خلد اءهل الجنة فى الجنة لاءن نياتهم كانت فى الدنيا اءن لوبقوا فيها اءن يطيعوا الله اءبدا فبا النيات خلد هولاء و هولاء ثم تلاقو له تعالى : (قل كل يعمل على شاكلته ) قال : على نيته ؛(999)
جهنميان از اين رو در آتش جاويدانند كه در دنيا نيتشان اين بود كه چنانچه تا ابد زنده بمانند تا ابد خدا را نافرمانى كنند و بهشتيان نيز از اين رو در بهشت جاويدانند كه در دنيا بر اين نيت بودن كه اگر براى هميشه ماندگار باشند براى هميشه خدا را فرمان برند. پس ، جاودانگى هر دو گروه به سبب نيتهايشان است . آن گاه حضرت اين آيه را تلاوت كردند: ((بگو هر كس طبق نيت خود عمل مى كند))