تخت جمشید. بعد از بازی راه آهن و فجر فرصتی پیش آمد و با بچه ها رفتیم به دیدن پرسپولیس. گذشته ما است. زحمات زیادی برای ایران کشیده شده است. یکی اش همین کوروش کبیر که پدر ایران زمین است.




اینجا هم که جام ملت های 2004 است. انصافا این تیم ملی بهترین و کامل ترین تیمی بود که من تا حالا دیدم. قهرمانی بازی ها حق مان بود. ما 10 نفره شدیم. آن هم از دقیقه 20 بازی ولی تا پایان بازی تیم میزبان را بیچاره کرده بودیم. تو پنالتی ها هم اول ایمان توپش را زد به تیر دروازه. او که ضربه اش ا خراب کرد، فشار بازی روی من خیلی زیاد شد. من گلر را که دیدم، دیدم اگر چیپ بزنم راحت گل می خورد. تصمیم درستی گرفته بودم. درست هم حرکت کردم ولی چیپم، چیپ از آب در نیامد. اگر می گرفت روی پایم حتما گل می شد اما نشد!