محیط کار متعالی

محیط کار متعالی (3)


· عدالت


عامل عدالت نیز با سه متغیر زیر تعریف می شود، که جملگی به نحوه برخورد عادلانه سازمان با اقشار مختلف و پرهیز از تبعیض دلالت دارند:


1- برابری: پرداخت حقوق و مزایای مناسب و عادلانه و نیز نگاه یکسان به عموم کارکنان به عنوان عضوی از سازمان


2- بی طرفی: بی طرفی در تصمیم­های مربوط به گزینش و ارتقای کارکنان.


· افتخار:


عامل افتخار به مفهوم احساس غرور یا مباهات کارکنان به شغل و دست آوردهای گروهی و سازمانی آنان مربوط است و به وسیله عوامل زیر تعریف می­شود:


1- شغل فردی: شغل معنای خاصی برای شاغل داشته باشد و شاغل بتواند در انجام آن خود را مطرح نماید و شایستگی­های خود را آشکار کند.


2- دست­آوردهای تیمی: کارکنان از موفقیت­های گروهی و دستاوردهای کاری افراد در سایر واحدها احساس غرور نمایند و به خود ببالند.


3- انگاره سازمان (تصویر ذهنی کارکنان از سازمان): کارکنان با مباهات سازمان را به دیگران معرفی و به جایگاه سازمان خود در جامعه افتخار کنند.


· صمیمیت:


این عامل بیانگر احساس پذیرش و علاقه متقابل و نیز احساس عضویت در یک خانواده مشترک در وجود کارکنان است و می­توان آن را با استفاده از سه عامل زیر تعیین نمود:


1- رفاقت: توانایی دوست داشتن یا دوست شدن با یکدیگر، احساس محرم بودن با دیگران.


2- مراقبت و حمایت از دیگران: جو اجتماعی دوستانه و خوشایند در سازمان


3- عضویت: احساس تعلق و وابستگی به سازمان، مانند احساس پیوند و یگانگی با اعضای خانواده یا تیم.


· مزایای ناشی از جو سازمانی متعالی


1- کاهش هزینه­های جابه­جایی و ترک خدمت کارکنان.


2- کاهش مقاومت کارکنان در مقابل تغییر.


3- کاهش هزینه­های مراقبت بهداشتی.


4- افزایش سودآوری و وفاداری مشتریان.


منبع: کتاب " مجموعه مقالات سی و پنجمین همایش بین المللی منابع انسانی، مرکز مدیریت اروپا"

محیط متعالی برای کار جایی است که کارکنان به مدیریت سازمان اعتماد دارند و به کاری که انجام می­دهند، افتخار می­کنند و از رابطه با همکاران خود لذت می­برند. در واقع احساس کارکنان نسبت به محیط کار را می­توان از سه جنبه مورد توجه قرارداد و همین ابعاد، اساس تمایز بین محیط کار معمولی یا خوب و محیط کار متعالی یا ایده­آل را تشکیل می­دهد:


1- احساس فرد نسبت به مدیریت سازمان


2- احساس فرد نسبت به شغل خود


3- احساس فرد نسبت به همکاران


در پژوهشی که از طریق مصاحبه با هزاران کارمند شاغل در صد شرکت برتر جهان انجام شد، مصاحبه شوندگان به بیان محیط کار مناسب برای کار کردن و ویژگی­های آن پرداختند.. نتایج این پژوهش نشان داد که سیاست­ها، برنامه­­های سازمان، وضعیت مالی یا ارزش سهام هیچ کدام سازمان را به محیط مناسبی برای کار کردن تبدیل نمی­کند، بلکه آنچه از سازمان، یک محیط کاری ایده­آل ومطلوب می­سازد وجود شرایط یا ویژگی­های زیر است:


کارکنان به روسا و مدیران خود اعتماد داشته باشند.

کارکنان به شغل و کار خود افتخار کنند.

کارکنان از کارکردن با همکارانشان لذت ببرند و آن را خوشایند بیابند.

به این ترتیب، مطالعات انجام شده در یکصد شرکت برتر نشان داد، تفاوت جو سازمانی متعالی و جو سازمانی خوب از پنج متغیر اعتبار، احترام، عدالت، افتخار و صمیمیت آشکار می گردد. سه متغیر اول بر روی هم بیانگر مفهوم اعتماد است.