بازار كالا

بازار کالا محل تبادل مواد خام مانند فلزات ، نفت یا محصولات کشاورزی است . در چنین بازاری میزان عرضه و تقاضای مشارکت کنندگان تعیین کننده قیمت کالاست . بازار های مدرن تبادل کالا ریشه عمیقی در بازار سنتی تبادل محصولات کشاورزی دارد به عنوان مثال در قرن 19 عمده تبادلات کالا بر روی گندم ، جو و گوشت قرمز بوده است . بازار های کالا امروزه با افزایش چشم گیر حجم تبادلات روبرو شده است . قرارداد های تبادل کالا در بازار های کالا به سه شکل تعریف می شود :

• قرارداد لحظه ای (Spot contracts) : در این قرارداد کالا بالافاصله به خریدار تحویل داده می شود
• قرارداد سلف (Forward contracts) : قرارداد سلف توافق تحویل مقدار مشخصی از کالا در آینده است که در لحظه توافق تاریخ تحویل و قیمت تحویل مشخص می شود . به قیمت توافق شده در زمان عقد قرارداد نرخ سلف یا Forward price گفته می شود . در برخی از منابع به این قرارداد پیمان آتی نیز گفته می شود
• قرارداد آتی (Futures contracts) : قرارداد آتی دقیقا همان قرارداد سلف است با این تفاوت که یک بازار بورس تبادلات را کنترل می کند و زمان های سررسید را مشخص می کند

قرن 17 در ژاپن برنج به صورت سلف داد و ستد می شده است ؛ رونق قرارداد هایی که امروزه عرضه می شود با پیدایش خط آهن در سال 1840 در شیکاگو آغاز شد . یکی از مهم ترین کاربردهای قرارداد های سلف کنترل ریسک کشت و زرع کشاورزان در مقابل تغییرات غیر منتظره آب و هوا یا آفت است ؛ به این ترتیب که همزمان با کشت محصول اقدام به خرید قرارداد های سلف از محصول خود می کنند ، اگر برداشت محصول آنها کمتر از حد انتظار باشد این قرارداد ها زیان حاصل را پوشش می دهد .