داريوش خليج فارس را درياي پارس نام نهاد
http://pnu-club.com/imported/2009/09/1.aspx?imgid=808
پيش از 2 هزار سال پيش، آن هنگام كه داريوش بزرگ، كانال داريوش را كه بعدها به سوئز مشهور شد،ساخت، به يادگار كتيبهاي در آنجا نصب كرد.اين سند قديميترين سند در دنياست كه نام خليج فارس را در خود جاي داده است. اين كتيبه اكنون در موزه لوور نگهداري ميشود.
كتيبه كانال سوئز يكي از مهمترين اسنادي است كه نام خليج فارس در آن با ظرافت تمام ذكر شده است.
اين كتيبه كه به صراحت فرمان داريوش بزرگ را در حفر كانال سوئز بيان ميكند، 12 سطر دارد و به زبان فارسي باستان نوشته شده است.
سطر اول تا چهارم اين کتيبه به ستايش اهورامزدا اختصاص دارد و در سطر چهارم توصيف سرزمين پهناور بزرگي به ميان آمده كه داريوش، شاه آن است.
منابع(عکس و مطلب):
خبرگزاری میراث فرهنگی
Interactive Web Art by Dr. A. Nadalian
در سطر هفتم كتيبه از زبان داريوش آمده است(ميگويد داريوش شاه، من پارسيام، از پارس، مصر را گرفتم، من دستور دادم اين جويبار (كانال) را كندند از سوي رود پيرآوه (پرآب = نيل) كه در مصر جاري است، كه به سوي درياي پارس ميرود، سپس من اين جويبار را دستور دادم كندن و آنچنان كه دستور دادم كنده شد و ناوگان از اينجا، يعني از مصر به آن سوي، يعني پارس حركت كردند آنچنان كه مرا كام بود).
در سطر دهم اين كتيبه با عبارت "ابي دريه تيه هچاپارسا اَئيتي" به صراحت به نام درياي پارس اشاره كرده و هيچ شكي وجود ندارد، آبهايي كه اكنون خليج فارس نام دارد آن زمان درياي پارس قلمداد ميشدهاند.»
خليج فارس يا همان دريايي كه به دستور داريوش درياي پارس نامش نهاده بودند، نامي است به جاي مانده از كهنترين منابع. منابعي كه از سدههاي قبل از ميلاد سر بر آورده و با پارس، نام سرزمين ملت ايران عجين شده است.
خليج فارس درياي كم عمق نيمه بستهاي است، با مساحت 240 هزار كيلومتر مربع كه در جنوب غربي قاره آسيا و در جنوب ايران قرار دارد.
زمينشناسان عقيده دارند كه در حدود 500 هزار سال پيش، صورت اوليه خليج فارس در كنار دشتهاي جنوبي ايران تشكيل شد و به مرور زمان بر اثر تغيير و تحول در ساختار دروني و بيروني زمين، شكل ثابت كنوني خود را يافت.
قدمت خليج فارس با همين نام آنچنان ديرينه است كه عدهاي عقيده دارند خليج فارس گهواره تمدن عالم يا مبدا پيدايي نوع بشر است.
نخستين بار يونانيها خليج فارس را "پرسيكوس سينوس" ناميدند كه همان خليج فارس معنا ميدهد.
از آنجا كه اين نام براي اولين بار در منابع معتبر تاريخ توسط غير ايرانيان نوشته شده است هيچگونه شائبه نژادي در وضع آن وجود ندارد.
"استرابن"، جغرافيدان قرن اول ميلادي، نيز به كرات در كتاب خود از خليج فارس نام برده است.
او محل سكونت اعراب را بين درياي سرخ و خليج فارس عنوان ميكند.
همچنين "فلاديوس آريانوس" مورخ ديگر يوناني در كتاب تاريخ سفرهاي جنگي اسكندر از اين خليج به نام «پرسيكون كيت» كه چيزي جز خليج فارس نيست نام ميبرد.
