معبد گارنی در ارمنستان

تقریبا هر کسی که از تور ارمنستان استفاده می کند از معبد گارنی دیدن می کند. آنها فکر می کنند که این معبد در سال 76 بعد از مسیح و یک حمام ساخته شده به سبک رومی است.
بسیاری از آنها بر این باورند که دیوارهای مدور پیرامون اقامتگاه تابستانی سلطنتی که معبد را احاطه کرده است، در واقع در هزاره سوم پیش از میلاد، توسط اجداد ارمنی ساخته شده است که این منطقه را به یکی از بزرگترین قدرت های تجاری در بین النهرین و آسیای صغیر تبدیل کرده بودند.
این معبد در بالای معبد اورارتین ساخته شده است و دارای ابعاد کف همانند معبد سوشی در اریبونی (5.05*7.98 متر) است. یک ویژگی مشترک در سازه های مقدس دوران مسیحیت این است که سازه ها متمایل به شرق، یعنی جایی که خورشید طلوع می کند ساخته شده اند.
معبد گارنی به میترا (Mythra) خدای خورشید اختصاص یافته است. ارمنی ها نهادهای زرتشتی را با ایران (و در زمان معبد گارنی با امپراطوری روم شرقی که میترا را الهه حامی می شناختند) به اشتراک گذاشتند و آتش را به عنوان یک هدیه نهایی از خدایان پرستش می کردند.
http://www.falat-pars.com/wp-content...i-Temple-1.jpg
معبد گارنی با توجه به هندسه مقدس آن دوران طراحی شده است: این سازه کاملا مطابق با نظریه های فیثاغورث و افلاطونی هندسه مقدس طراحی شده است، طراحی آن بر اساس یک تمدن پس از قرون وسطی است.
در یک مسیر کوهستانی بین دریاچه سوان و دره آرارات ، 7000 سال قدمت از طریق دره های رودخانه گوگی و آزات در زير معبد گارنى به وجود آمده است و نقش هایی را بر روی دیوارهای سنگی بر جای گذاشته است. چاپی که فقط می تواند، همانطور که گارنی دیده می شود ، از درون دیوارهای دره دیده شود.
رافائل هاکوپیان اندیشمند بزرگ می گوید: “وقتی که من از دره به معبد گارنی نگاه می کنم، می ببینم که خورشید چگونه از فراز سنگ ها عبور می کند و در واقع باعث درخشش آن می شود، سپس درک می کنم که این جهان چه قدر کامل است.”
رودخانه Goghi و Azat در معبد گارنی به هم می رسند، بیش از 300 فوت پایینتر از سایت معبد، یک قلعه طبیعی غیر قابل نفوذ و یک اکوسیستم زیست قابل ملاحظه ایجاد می کنند.
در حالی که تابستان های خشک ، دشت کوهستانی بالای دره را تحت تاثیر قرار می دهد، جنگل های رودخانه در پایین همیشه مرطوب و سرد است. درختان بلند بر روی مسیرهای در امتداد رودخانه، یک سایبان را تشکیل می دهند و گراز وحشی، گوزن، پلنگ و خرس ها، در آنجا با امنیت زندگی می کنند.
این دره هارمونیک به دليل ساخت سنگهاي آن، مجموعه اي از گرانيت الماس شکل، بازالت، سرباره و آندزيت نامگذاری شده است. درون این دره، بقایایی از سده شانزدهم از قبیل: پل، قوس های مهندسی دقیق که منجر به ایجاد یک جاده باریک در دامنه کوه های گهما شده و در دریاچه سوانس به پایان می رسد.
http://www.falat-pars.com/wp-content...i-Temple-2.jpg
چند قدمی فراتر از آن، یک سری غارها در کنار دیوارهای دره خمیده شده است، رودخانه گوگی به رودخانه آزات متصل می شود و به راستی یکی از زیباترین مناظر ارمنستان را ایجاد می کند. حدود 600 متر دورتر و 300 فوت بالاتر معبد گارنی “که در صبح به رنگ زرد طلایی است” قرار دارد. هاکوپیان می گوید که به هندسه بنای یادبود اشاره می کند. “در شب و با غروب آفتاب به رنگ قرمز درمی آید.”
در داخل دره، لبه بالایی و آسمان به زودی از نظر محو می شود: انگور های درهم و برهم در اطراف درختان قرن های گذشته، سایه ای در مسیر آفتاب گرم ایجاد می کنند. در بهار، پروانه های آبی، زرد، طلایی و بنفش در امتداد بستر رودخانه قرار می گیرند، به طوری که هزاران نفر ممکن است در کرانه رودها در زیر درختان بمانند.
در فاصله کوتاهی از معبد گارنی یک ایستگاه برق و یک منطقه پیک نیک است که به ندرت بازدید می شود. ایستگاه برق بخاطر اینکه با درختان و گیاهان ضخیم و چندین بوته بزرگ درخت وحشی پنهان شده است، از دید عموم تقریبا پنهان است. انگور قدیمی ویستریا در دو طرف ایستگاه متروکه و گلهای بنفش هوای مطبوعی را در منطقه ایجاد می کنند.
از این جا، معبد گارنی زیباتر دیده می شود، با حوضچه های گاه به گاه و زمینه های یونجه شیرین و زرد طلایی که پوشش های زمین های باز را تشکیل می دهند.
در ماه می، آب رودخانه بالا می آید و برخی از مسیر طبیعی را پوشش می دهد، اما به راحتی مسیر خود را پیدا می کند. درست بعد از محدود شدن مسیر در دره عمیق، زمین به یک جنگل متراکم گسترش می یابد و به نظر می رسد که دورافتاده ترین نقطه بر روی زمین است.