سابقه آرایش و اصلاح مو، شاید به اندازه همان تاریخ تمدن بشر قدمت داشته باشد. اهمیت روش آرایش مو نزد زنان و مردان، طی قرن ها بسیار موضوع جالبی است. قبایل بومی در تمام نقاط دنیا، خصوصا از بدعت گذاران سبک های مختلف و عجیب آرایش مو هستند که این موضوع برای خودشان اهمیت زیادی دارد. چینی ها ابتدا موهایشان را در بالای سرشان به صورت گره قلمبه ای در می آوردند ولی بعدا که کشورشان به دست "منچو" فتح شد، مجبور شدند سبک گیس بافته پشت سر را به کار ببرند که نشانه بردگی به شمار می رفت. ولی عاقبت همین سبک، بین چینی ها متداول شده و آن را حفظ کردند.
همانطور که تمدن بشر به جلو می رفت، سبک های آرایش مو، مختلف تر و متنوع تر می شد، به طوری که در آن زمان، حتی دو ملت نبودند که مردم آن، موهایشان را به یک سبک آرایش کنند. در بعضی کشورها مردم موهایشان را به حالت آزاد پایین می ریختند و برعکس در جاهای دیگر، رسم بود که موهایشان را در بالای سر، جمع کنند.
تا این که بالاخره در همین سال های اخیر بود که رسم داشتن موهای بلند برای زن ها و موهای کوتاه برای مردان متداول شد. تا قرون وسطی رسم بود که مردان موهای سر خود را بلند کرده و به همان دقتی که بانوان آرایش می کردند، آن را آرایش دهند. در این دوره، مردان موهای خود را پیچیده و حتی نوار هم به آن می زدند. در دوره رنسانس، مردها موهای خود را سفید کرده و برای این که آن را بلندتر جلوه دهند، حتی از کلاه گیس هم استفاده می کردند. هنری هشتم سرانجام تصمیم گرفت این سبک افراطی آرایش موی سر و صورت مردان را خاتمه بدهد.
بنابراین دستور داد که مردان موی کوتاه داشته باشند. اما در عوض اجازه داد که می توانند ریش بلند گذاشته و موی سبیلشان را تاب بدهند. گرچه موقعی که "جیمز اول" به تخت نشست، مردان دوباره به رسم موی بلند روی آوردند. در فرانسه، از زمان حکومت لویی چهاردهم، تمام بزرگان و اشراف فرانسه برای داشتن موهای بلندتر و مجعد با همدیگر رقابت می کردند. سبک آرایش مو، باز هم تغییراتی کرد تا این که سرانجام با فرا رسیدن قرن نوزدهم، رسم موی کوتاه برای مردان به صورت مدی پا بر جا درآمد. ولی هنوز هم در دادگاه ها، قضات و وکلای دعاوی در بعضی از کشورها را می بینید که از کلاه گیس استفاده می کنند، این یادگاری است از روزگاری که موی بلند برای مردها مد روز بود.