توجه ! این یک نسخه آرشیو شده می باشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمی کنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : چرا دختران جوان دوست دارند آرایش کنند؟ ๑۩๑۞๑۩๑
Borna66
06-02-2009, 05:35 PM
چرا دختران جوان دوست دارند آرایش کنند؟
دکتر هانیه زائر رضایی
رنگها زیبا هستند و زیبایی میآورند؛ وقتی که رنگها روی صورت مینشینند، جذابیتشان صورتکی میسازد که زیبا و کاملا متفاوت با نمونه اصلی است ! بله این واقعیت دنیای امروز است: هر چه خیابانها خاکستریتر میشوند، تعداد آدمهای رنگی بیشتر میشود. نگاهی به گذشته نشان میدهد که (آراستن)جزو جدایی ناپذیر فطرت انسان هاست. حتی اقوام بدوی و آدم های دور از تمدن آمریکای جنوبی هم خود را با استخوان شکار تزیین میکردند. بشر در مراحل ابتدایی، از صمغها و خاکهای رنگین برای آرایش خود استفاده میکرده است.
تاریخ کشور ما هم از این قاعده مستثنی نیست؛ آرایش کردن از خیلی وقت پیش بین زنان ایرانی مرسوم بوده. دکتر ویلز که در زمان ناصرالدین شاه قاجار به ایران سفر کرده در سفرنامهخود مینویسد: <زنان اعیان و طبقه بالا، اغلب چهره خود را به کمک وسایل آرایش محلی آرایش میکنند و یک خال درشت مشکی هم وسط ابروان خود میکشند که در طبقه کم بضاعت گاه این خال تبدیل به پولک رنگی می شود.
زنان ایرانی، از سالیان قبل گونه ها را با سرخاب سرخ میکردند و صورت و گردن خود را به کمک پودر سفیداب، سفید. مژه و چشم ها هم به وسیله سرمه به کلی سیاه میشد. آنها حتی عقیده داشتند که استعمال سرمه چشم را تقویت میکند و موجب افزایش بینایی می شود! برای تیره تر شدن ابروها هم از وسمه ای که از ساعت ها قبل آن را جوشانده بودند، دم کرده و آماده ساخته بودند، استفاده میکردند.
Borna66
06-02-2009, 05:35 PM
آرایش کردن یا نکردن؟!
آرایش کردن یا نکردن؟! نه، مسئله این نیست. مشکل امروز، تنها در از بین رفتنمرزهای آرایشی و پایین آمدن سن آرایش است. اگر در گذشته، آرایش از سن وسال خاصی وبهصورتکم، متوسط و تنددر موقعیتهای مختلف کاربرد داشت، امروز دیگر مرزیبرای آن باقی نمانده. در طول یک قرن گذشته و سرخاب و سفیداب جای خود را به انواع واقسام لوازم آرایشی داده اند. لوازمی که در ابتدای پیدایش خود، جزو اشیای لوکس محسوب نمیشدند و فقط نیازی مبرم برای زنان مسنتر و یا افرادی که فیزیک ظاهری زیبایی نداشتند بود، در دنیای امروز به نیازی ضروری در بین اغلب زنان و دختران جوان تبدیل شده است. امروز دیگر استفاده از لوازم آرایشی نه برآورد یک خواسته، بلکه یک احتیاج اجتماعی است که گاهی نیاز به زیبایی از آنجا ریشه میگیرد! اگرچه همیشه واقعیت گفتنی نیست اما در سربستهترین حالت تنها میتوان نوشت: این روزها اگر خانمی برای کار به شرکت، موِسسه و... درخواست بدهد و ظاهر و قیافه خود را فراموش کند، در شرایط برابر به لحاظ تخصصی با دیگران، در اکثر مواقع او در آزمون استخدام آخرین نفر خواهد بود؛ مگر اینکه مهارت یا زمینه استثنایی داشته باشد. البته این تنها یکی از انگیزه های قابل نوشتن است! دکتر حمید نوروزی روانشناس معتقد است که با از بین رفتن مرزهای آرایشی، سن آرایش هم به عنوان یک متغیر وابسته پایینتر آمده و دختران جوان، در سنین پایین، دست به آزمودن رژلب، پودر و رژگونه میزنند. او میگوید:در بسیاری از موارد، این پدیده از تیره شدن رابطه با پدر و مادر ریشه میگیرد. گروهی از دختران میخواهند از گروه سنی خود پیشی بگیرند. از رهگذر جادوی لوازم آرایش، آنها به آرزوی دیرینه خود برای کوتاه کردن دوره کودکی و نوجوانی و به دستآوردن دلخواهترین خواسته خود،(بزرگسالی واستقلال) دست مییابند . وقتی دختری در سن جلوه زیباییهاست و نمی تواند از رنگ شادی در لباس خود استفاده کند، وقتی پدرو مادر، به صورت کنترل شده لباس مورد علاقه را در دسترسش قرار نمیدهند، او نیز برای پیدا کردن کسانی که مثلا مانتوی مورد نظرش را تایید کنند، به پارک کشیده میشود و چه بسا ناگهان میان کسانی چشمباز میکند که دیگر برای او زیبایی باقی نمی گذارند.
شاید شما نیز با دختران جوان و نوجوانی که با آرایش زاویه دار تند کنار خیابان ایستاده، لباسهای کثیفی پوشیده و آرایش شب را برای روز به کار بردهاند برخورد کرده باشید. در مورد او چه فکری کردهاید؟ روانشناسان میگویندهر چه آرایش تندتر باشد، اعتماد به نفس پایینتر است و افراد خجول از آرایشی استفاده میکنند که تصور میکنند برایشان شخصیت بیشتری میآورد. اغلب آرایش خشن و چشم هایی با زاویه های تند مختص آدمهای بی اعتماد به نفسی است که می خواهند دیگران باورشان کنند و مورد پذیرش جامعه قرار گیرند. بیشتر آنها فکر میکنند که در صورت خود نقص عمده ای دارند، این نقص گاهی آنقدر بزرگ جلوه می کند که برای رفع آن دست به هر کاری می زنند. آرایش در اینجا به کاهش اضطراب و افسردگی ناشی از تصور داشتن نقص کمک میکند. این افراد آرایش غلیظ را نه به خاطر مردان بلکه در واکنش به فروپاشی درون خود انجام میدهند، یعنی تلاش میکنند دیگران چهره غمگین، ژولیده و پریشان آنان را نبینند.
Borna66
06-02-2009, 05:35 PM
زیبایی در بحران ، بحران درزیبایی
دوران نوجوانی دوران کسب هویت مستقل فردی است. یعنی به دلیل تغییروتحولات ایجاد شده در نوجوانان برای ایجاد ارتباط با جنس مقابل و دریافت توجه ازوی، زیبا بودن و جذاب بودن نه به دلیل ایجاد برانگیختگی جنسی در طرف مقابل، بلکه بهدلیل تایید هویت خویش و یافتن جایگاهی در دنیای بیرون است. بنابراین تغییر رفتاردختران نوجوان در این سن، طبیعی است. آنها سعی می کنند از نظر نوع لباس و آرایش باافرادی که حتی یک سال از آنها کوچکترند، متفاوت باشند. هدف این تفاوت ایجاد فاصلهاست. آنها دوست دارند که بزرگ شدن خود را به رخ بکشند. در این سن آنها بهدنبالیافتن چراهایشان هستند و با یافتن جواب آنها به تصویری ذهنی از خود می رسند. یعنی سعی میکنند که برای خود هویت شخصی قایل شوند ودر این راستا سوالات بسیاری رادر مورد دین، مذهب، اجتماع و باورها میپرسند. چگونگی پاسخهای والدین به اینسوالات ، همانقدر که می تواند به شکل گیری هویت او کمککند، میتواند مخرب نیزباشد. به این صورت که در این دوران دختران نوجوان معمولا از مادرانشان وپسراننوجوان معمولا از پدرانشان الگوبرداری میکنند و این الگو به تدریج در آنها درونیمیشود.
با ورود نوجوان به دنیای بزرگتر و جدیدتر، او با ارزشهای تازه تری ازطریق همسالانش آشنا میشود وبا هنجارهای جامعه مواجه میگردد. حال او باید این دوشیوه ارزشگذاری را بر هم منطبق کند. هر قدر ارزشگذاری خانواده با ارزشگذاری اجتماعو گروه همسالان هماهنگتر باشد، هویت یابی آسانتر خواهد بود. در صورتی که ارزشهامتضاد باشند نوجوان به تعارض بر خورده و دچار سردرگمی در نقش می شود. معمولا در چنین زمانی نوجوان مجبور می شود که در خانواده و در میان گروه همسالان نقشهای متفاوتی را پیش بگیرد ومثال بارز آن دختران راهنمایی و دبیرستانی هستند که با آرایش غلیظ و تند در جامعه ظاهر شده و تمایل شدیدی به استفاده از لوازم آرایش دارند. گاه رفتارشان آنقدر زنانه می شود که مشکل میتوانید آنها را از خانمهای متاهل تشخیص دهید. بنابراین پدیده آرایش در سنین پایین بستگی زیادی هم به گروه همسالان فرد دارد.
Borna66
06-02-2009, 05:35 PM
رسانه ها، متهم ردیف اول
در این میان انگشت اتهام، به سوی(وسایل ارتباط جمعی) است، و(ماهواره و سینما)احتمالا متهمهای ردیف اول! آنها دنیای مد هستند: مد لباس، مو و آرایش! کارشناسان علوم اجتماعی معتقدند با ایجاد و گسترش ارتباطات بین طبقات مختلف یک جامعه و در نگاهی وسیعتر، بین جوامع مختلف، مخصوصا از طریق رسانه های دیداری، افراد به عنوان مخاطب با نمونه هایی آشنا می شوند که خارج از فرهنگ و آداب و رسوم و ارزش های جامعه خودشان است، نمونههایی که به دلیل متنوع بودن در اکثر مواقع به الگو تبدیل می شوند. ولی آیا شما هم موافقید که همه تقصیرها را نباید تنها به گردن ماهواره و فرهنگ غرب بیندازیم؟ بهتر نیست به جای این کار، به نقشی که خودمان درایجاد این مشکلات ایفا کردهایم توجه کنیم؟
Borna66
06-02-2009, 05:35 PM
از نو تازه شویم
الگوهای امروزی همراه با آرایش و آراستگی هستند و دختران نوجوان هم در شکلگیری هویت خویش به این الگوهای متعارف جامعه نزدیک می شوند.
اما نحوه آرایش به ویژگی های شخصیتی افراد مربوط است. اگر شرایط فرهنگی خانواده، طرز آرایش نوجوان را طبیعی بدانند، مسلما خود وی نیز این اعمال و آرایش را طبیعی قلمداد میکند، چون در واقع ما ملاک خاصی برای ارزیابی آرایش افراد نداریم و از آنجا که آرایش، ارتباط تنگاتنگی با ارزیابی خود از میزان جذابیت جسمانی دارد، پس کمیت و کیفیت آرایش به میزان رضایت روانی و درونی افراد بستگی دارد.
نکته این است که محدودسازی بیش از حد نوجوانان باعث میشود آنان خواسته های والدین را منطبق با نیازهای روانشناختی و شرایط اجتماعی امروزی ندانند، در این صورت آنها در غیاب والدین و در خارج از خانه از لوازم آرایش استفاده میکنند. در کنار همه اینها بایدتوجه داشته باشید که مخالفت و ستیزهجویی نه تنها تغییری در رفتار نوجوانان ایجاد نمیکند بلکه او را شعله ورتر و گستاختر میکند. نوجوان شما باید بتواند تشخیص دهد که منظور از زیبا شدن، زدن ماسک دروغین بر چهره و سعی در برتری جویی و جلب توجه دیگران نیست . سعی کنید به جای ایجاد خفقان و محدودیت ، مرزها را به فرزندانتان بیاموزید.
Powered by vBulletin™ Version 4.2.2 Copyright © 2024 vBulletin Solutions, Inc. All rights reserved.