علی رضا
06-22-2010, 07:20 AM
:101::101::101::101:کتک از دیرباز همواره جزو مهمترین ابزار آموزشی و لوازم کمک آموزشی بوده و در طول زندگی بشر هیچگاه صحنه را به نفع هیچ رقیب دیگری از جمله تشویق، منطق، گفت وگوی تمدن ها و… ترک نکرده بلکه سفت، محکم و استوار اعمال سلیقه کرده و به طرز دردناکی سعی بر آدم نمودن آدمیزاد داشته است. با توجه به این موضوع لا بد وظیفه ما آدم ها است که کمی تا قسمتی انعطاف به خرج داده و همزیستی مسالمت آمیز با کتک پیدا کرده و سعی کنیم راه بهتر کتک خوردن برای زودتر آدم شدن را کشف کنیم تا از شدت و کمیت دردی که باید بکشیم، کم کنیم. اینجاست که پاسخگویی به «چگونه کتک بخوریم که آدم شویم» از جمله مسائل حیاتی زندگی بشریت می شود. اما پاسخ های مختلف این سوال:
۱) چشم سفید، خیره سر و پوست کلفت نباشیم. فکر نکنیم اگر به همه ثابت کنیم کتک خورمان ملس است، خیلی قهرمان می شویم. اتفاقا دقیقا در نقطه برعکس بایستیم. پیش از شروع تناول کتک به کلیه امور مربوطه با صداقت اعتراف کنیم و مراتب عذرخواهی را هم به جا بیاوریم تا لا اقل کتک زننده بدون عقده ما را کتک بزند. بعد از کتک خوردن هم سعی کنیم که به خودمان بقبولا نیم که تا به حال اشتباه کرده ایم و از این به بعد باید آدم شویم.
۲) در زمان صرف کتک به این مساله توجه داشته باشیم که این کتک لا زمه آدم شدن ماست و راه گریزی از آن وجود ندارد. با معطوف کردن ذهن به این موضوع در کنار تلخی، کمی تا قسمتی شیرینی هم می چشیم ضمن اینکه آدم شدن را از همان زمان کتک خوردن آغاز می کنیم نه از پایان آن!
۳ ) بعد از پایان کتک، رو به کتک زننده کنید و ضمن تشکر بگویید: واقعا من چقدر به این کتک احتیاج داشتم! مراقب باشید این جمله را جوری ادا نکنید که طرف فکر کند دستش انداخته اید والا می گوید تو هنوز آدم نشدی و دوباره شروع به کتک زدن می کند.
آيا شما هم تا حالا كتك خورديد؟
۱) چشم سفید، خیره سر و پوست کلفت نباشیم. فکر نکنیم اگر به همه ثابت کنیم کتک خورمان ملس است، خیلی قهرمان می شویم. اتفاقا دقیقا در نقطه برعکس بایستیم. پیش از شروع تناول کتک به کلیه امور مربوطه با صداقت اعتراف کنیم و مراتب عذرخواهی را هم به جا بیاوریم تا لا اقل کتک زننده بدون عقده ما را کتک بزند. بعد از کتک خوردن هم سعی کنیم که به خودمان بقبولا نیم که تا به حال اشتباه کرده ایم و از این به بعد باید آدم شویم.
۲) در زمان صرف کتک به این مساله توجه داشته باشیم که این کتک لا زمه آدم شدن ماست و راه گریزی از آن وجود ندارد. با معطوف کردن ذهن به این موضوع در کنار تلخی، کمی تا قسمتی شیرینی هم می چشیم ضمن اینکه آدم شدن را از همان زمان کتک خوردن آغاز می کنیم نه از پایان آن!
۳ ) بعد از پایان کتک، رو به کتک زننده کنید و ضمن تشکر بگویید: واقعا من چقدر به این کتک احتیاج داشتم! مراقب باشید این جمله را جوری ادا نکنید که طرف فکر کند دستش انداخته اید والا می گوید تو هنوز آدم نشدی و دوباره شروع به کتک زدن می کند.
آيا شما هم تا حالا كتك خورديد؟