Borna66
09-15-2009, 07:58 PM
شهر ممنوعه
http://www.farya.com/images/sec5/forbidden_city_200.jpg
شهر ممنوعه از اواسط سلسله مینگ تا پایان سلسله کینگ کاخ سلطنتی چین بوده و در میان پکن واقع شده و هم اکنون کاخ موزه است. در حدود 5 قرن، شهر ممنوعه خانه امپراطور و خانواده اش و همچنین مرکز تشریفاتی و سیاسی دولت چین بوده است.
احداث شهر از سال 1406 تا 1420 به طول انجامید و مجموعه شامل 980 ساختمان با 8707 اتاق است که مساحتی به وسعت 720.000 مترمکعب را در برمیگیرد. مجموعه کاخها نمادی از معماری کاخی سنتی چین است و بر توسعه فرهنگی و معماری شرق آسیا تاثیر گذاشته است. شهر ممنوعه در سال 1987 بخشی از میراث جهانی اعلام شد و از سوی یونسکو به عنوان بزرگترین مجموعه حفاظت شده معماری چوبی باستان جهان انتخاب شده است.
در طول نزدیک به 15 سال ساخت این شهر بیش از یک میلیون کارگر شرکت داشته اند. در ساخت آن از چوبهای گران قیمت درخت فوبی ژنان . قطعات بزرگ سنگ مرمر و آجرهایی موسوم به آجر طلایی استفاده شده است.
در مجموع این شهر خانه 24 امپراطور بود و آخرین امپراطور ساکن آن یعنی پویی مقادیر زیادی از جواهرات قصر برای خرج زندگی مجلل خود فروخت و البته قطعات بسیار دیگری توسط خواجگان قصر به سرقت رفته بود. همانطور که گفته شد این شهر هم اکنون به کاخ موزه ای حفاظت شده تبدیل شده است.
شهر ممنوعه بزرگترین مجموعه کاخ باقیمانده در جهان است. طوری ساخته شده بود که مرکز شهر محصور به دیوار پکن باشد که در داخل مجموعه دیوارکشیده بزرگتری به نام شهر امپراطوری قرار داشت.
شهر با دیواری به ارتفاع 7.9 متر محصور شده که هم نقش دفاعی و نقش محافظت فیزیکی معماری داخلی را برعهده داشته است. بطور سنتی ، شهر مهمنوعه به دو بخش بارگاه داخلی و بارگاه خارجی تقسیم می شود. بخش خارجی قسمتهای جنوبی را در برمی گیرد و برای مقاصد تشریفاتی استفاده می شده. بخش داخلی قسمتهای شمالی را شامل شده و محل اقامت امپراطور و خانواده اش بوده که برای کارهای روزانه دربار استفاده می شده.
طراحی شهر ممنوعه از نمای کلی تا ریزترین جزییاتش طوری انجام شده که بازتابی از مقاصد فلسفی و مذهبی و نمادی از عظمت و قدرت امپراطور باشد. مانند رنگ زرد: رنگ امپراطور است که تقریبا در تمامی سقف ها از آن استفاده شده است.
سرسراهای اصلی بارگاه های داخلی و خارجی سه هجای کیان تشکیل شده که نمایش دهنده بهشت است. در دربار داخلی نیز از شش هجای کان تشکیل شده که نمایش دهنده زمین است. در شیب شیروانی ها از مردی استفاده شده در حال راندن یک ققنوس است و توسط یک اژدهای سلطنتی همراه می شود. در فرهنگ چین ، اژدها نماینده قدرت امپراتوری است و امپراتور "پسر آسمانی " اژدهای حقیقی" نامیده می شود.
معماری مجموعه شهر ممنوعه تبلور نگرش و درایت مردم چین است. مجموعه از نیارش بناها گرفته تا آمود هر یک از اتاقها و دیوارها ، سرشار از اندیشه های عجیب و غریب است. مثلا سکوی سفید رنگ قصر تای حه، این قصر را پر جلال تر کرده و در ضمن از نفود رطوبت به قصر جلوگیری می کند . برای زهکشی این سکو که در سه اشکوب است ،از بیش از یک هزار مجسمه سر اژدها استفاده شده و هنگام بارش باران آب زهکشی شده از دهان اژدها ها فوران می کند و از آنجا که ابنیه مجموعه شهر ممنوعه چوبی است، این امر ظاهرا در پیشگیری از آتش سوزی موثر بوده است.
در میان حیاط این شهر جمعا 308 ظرف مسی بزرگ برای ذخیره آب دیده می شود که در طول تمام سال برای پیشگیری از آتش سوزی بکار می رفته . درزمستان زیر این ظرف ها آتش روشن می کردند تا آبهای داخل آن یخ نبندد. اشیا و کشفیات گرانمایه ای درشهر ممنوعه شده و شمار آن جمعا به یک میلیون می رسد و یک ششم شمار کل کشفیات چین را شامل می شود.
http://www.farya.com/images/sec5/forbidden_city_200.jpg
شهر ممنوعه از اواسط سلسله مینگ تا پایان سلسله کینگ کاخ سلطنتی چین بوده و در میان پکن واقع شده و هم اکنون کاخ موزه است. در حدود 5 قرن، شهر ممنوعه خانه امپراطور و خانواده اش و همچنین مرکز تشریفاتی و سیاسی دولت چین بوده است.
احداث شهر از سال 1406 تا 1420 به طول انجامید و مجموعه شامل 980 ساختمان با 8707 اتاق است که مساحتی به وسعت 720.000 مترمکعب را در برمیگیرد. مجموعه کاخها نمادی از معماری کاخی سنتی چین است و بر توسعه فرهنگی و معماری شرق آسیا تاثیر گذاشته است. شهر ممنوعه در سال 1987 بخشی از میراث جهانی اعلام شد و از سوی یونسکو به عنوان بزرگترین مجموعه حفاظت شده معماری چوبی باستان جهان انتخاب شده است.
در طول نزدیک به 15 سال ساخت این شهر بیش از یک میلیون کارگر شرکت داشته اند. در ساخت آن از چوبهای گران قیمت درخت فوبی ژنان . قطعات بزرگ سنگ مرمر و آجرهایی موسوم به آجر طلایی استفاده شده است.
در مجموع این شهر خانه 24 امپراطور بود و آخرین امپراطور ساکن آن یعنی پویی مقادیر زیادی از جواهرات قصر برای خرج زندگی مجلل خود فروخت و البته قطعات بسیار دیگری توسط خواجگان قصر به سرقت رفته بود. همانطور که گفته شد این شهر هم اکنون به کاخ موزه ای حفاظت شده تبدیل شده است.
شهر ممنوعه بزرگترین مجموعه کاخ باقیمانده در جهان است. طوری ساخته شده بود که مرکز شهر محصور به دیوار پکن باشد که در داخل مجموعه دیوارکشیده بزرگتری به نام شهر امپراطوری قرار داشت.
شهر با دیواری به ارتفاع 7.9 متر محصور شده که هم نقش دفاعی و نقش محافظت فیزیکی معماری داخلی را برعهده داشته است. بطور سنتی ، شهر مهمنوعه به دو بخش بارگاه داخلی و بارگاه خارجی تقسیم می شود. بخش خارجی قسمتهای جنوبی را در برمی گیرد و برای مقاصد تشریفاتی استفاده می شده. بخش داخلی قسمتهای شمالی را شامل شده و محل اقامت امپراطور و خانواده اش بوده که برای کارهای روزانه دربار استفاده می شده.
طراحی شهر ممنوعه از نمای کلی تا ریزترین جزییاتش طوری انجام شده که بازتابی از مقاصد فلسفی و مذهبی و نمادی از عظمت و قدرت امپراطور باشد. مانند رنگ زرد: رنگ امپراطور است که تقریبا در تمامی سقف ها از آن استفاده شده است.
سرسراهای اصلی بارگاه های داخلی و خارجی سه هجای کیان تشکیل شده که نمایش دهنده بهشت است. در دربار داخلی نیز از شش هجای کان تشکیل شده که نمایش دهنده زمین است. در شیب شیروانی ها از مردی استفاده شده در حال راندن یک ققنوس است و توسط یک اژدهای سلطنتی همراه می شود. در فرهنگ چین ، اژدها نماینده قدرت امپراتوری است و امپراتور "پسر آسمانی " اژدهای حقیقی" نامیده می شود.
معماری مجموعه شهر ممنوعه تبلور نگرش و درایت مردم چین است. مجموعه از نیارش بناها گرفته تا آمود هر یک از اتاقها و دیوارها ، سرشار از اندیشه های عجیب و غریب است. مثلا سکوی سفید رنگ قصر تای حه، این قصر را پر جلال تر کرده و در ضمن از نفود رطوبت به قصر جلوگیری می کند . برای زهکشی این سکو که در سه اشکوب است ،از بیش از یک هزار مجسمه سر اژدها استفاده شده و هنگام بارش باران آب زهکشی شده از دهان اژدها ها فوران می کند و از آنجا که ابنیه مجموعه شهر ممنوعه چوبی است، این امر ظاهرا در پیشگیری از آتش سوزی موثر بوده است.
در میان حیاط این شهر جمعا 308 ظرف مسی بزرگ برای ذخیره آب دیده می شود که در طول تمام سال برای پیشگیری از آتش سوزی بکار می رفته . درزمستان زیر این ظرف ها آتش روشن می کردند تا آبهای داخل آن یخ نبندد. اشیا و کشفیات گرانمایه ای درشهر ممنوعه شده و شمار آن جمعا به یک میلیون می رسد و یک ششم شمار کل کشفیات چین را شامل می شود.